woensdag 11 mei 2011

In mei 2011 ben ik begonnen met het aanpassen van mijn eetgewoonte door middel van  het Weight Watchers-programma.Weight Watchers is niet nieuw voor mij. Vanaf oktober 2009 tot begin 2010 heb ik een eerste start gemaakt. Mijn druk bezette leven plus het feit dat ik, nu achteraf gezien, rond liep met een burnout, maakte dat ik niet lang gemotiveerd bleef en ik me absoluut niet kon focussen. Wederom werd ik geconfronteerd met mijn ´falen´. Eten bleef voor mij een troost en afleiding en dus vlogen er nog meer kilo´s aan. Ik bleef in een cirkel ronddraaien. Me rot voelen, snoepen om mezelf te troosten om me vervolgens nog rotter te voelen...
In februari 2011 barstte voor mij de bom. Na het overlijden van mijn vader in januari, werd ik geconfronteerd met zaken uit het verleden die opgeruimd dienden te worden. Geestelijk een grote schoonmaak houden... Op dit moment sta ik midden in dat proces. Ik besef dat mijn overtollige kilo´s mij beschermd hebben in het verleden, maar de tijd is gekomen dat ik hen bedank voor hun dienst, maar tevens vriendelijk verzoek om te vertrekken. Ik heb ze niet meer nodig!!
Vandaag heb ik de knoop doorgehakt. Mijn koffers zijn gepakt, in figuurlijke zin, want ik ga op reis. Het einddoel is vitaliteit. Dat betekent dat ik bijna van een half mens (qua gewicht) afscheid ga nemen. Beetje bij beetje zal ik onsje voor onsje los gaan laten. Deze keer wil ik genieten van de reis. Ik wil graag nieuwe dingen leren! Beetje bij beetje mijn oude, vertrouwde ik terugvinden, zowel geestelijk als lichamelijk. En deze keer zal ik geduldig zijn met mijzelf - lief zijn voor mezelf en mezelf niet meer ´straffen´ als ik het een keertje niet zo goed doe. Ik ken mijn valkuilen, ik zal meer moeten leren drinken, ik zal een manier moeten vinden om bewegen leuk te vinden en vervanging voor mijn snoeplust (vanaf 16.00 uur ) moeten vinden. De grootste uitdaging is dat ik weer vriendjes moet worden met bereiden van maaltijden, aangezien ik hiermee niks heb. Het is maar net dat je lichaam het nodig heeft, maar het liefst zou ik maaltijden uit mijn leven willen bannen. Het is een contradictie mijn liefde voor kokkerellen (recepten verzamelen), maar mijn haat tegen koken; het in de keuken staan.. Vooral het ´moeten´koken is voor mij een drama.
Enfin, genoeg voor deze eerste keer, al valt er nog veel meer te schrijven.
Tot de volgende keer,

Annelies

Een mijl loop je stap voor stap

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen